Frank gaat een stukje rijden ...dag 18

Dag 18

Goreme Dag 18
Rustdag
We zitten nu in het hart van Cappedocie. Deze streek kenmerkt zich door de grote rotsen waar mensen in wonen.
Ook nu nog wonen er mensen in. Het zijn enorme puntige rotsen waar bovenin raampjes gemaakt zijn en verluchtingsgaten. Verderop ligt er een ondergrondse stad die al eeuwen oud is. Het aanblik van deze rotsen kunnen we niet beschrijven, daarvoor reiken woorden niet ver genoeg.
Het lijkt op het eerste zich erg romantisch maar als we wat meer leren over deze streek dan blijkt dat de rotswoningen gemaakt zijn door de Katholieken, die zich moesten verbergen voor de moslims.
De Katholieken zijn hier terecht gekomen doordat ze hier zijn blijven hangen uit de tijd van de kruistochten.
We maken een wandeling van circa 20kilometer door dit gebied en we vallen van de ene verbazing in de andere. Niet alleen zijn er honderden woningen uitgehakt uit de rotsen. Ook zijn er vele Katholieke kerken en kloosters aanwezig. Ze zijn allemaal goed verborgen in een Rode en een Roze vallei. Als eerste komen we door de Rode Vallei en deze vallei dankt zijn naam aan de rode kleur van de rotswanden.
Steile paadjes omhoog en omlaag, door tunnels, door rivierbeddingen en adembenemende panoramas.
Dan komen we door de Roze Vallei en we zijn een beetje bang dat deze zijn naam ontleend heeft aan de aanwezigheid van anders-gezinden en om het zekere voor het onzekere te nemen zullen we ons vandaag niet te veel bukken.
Het blijkt allemaal weer te gaan om een inschattingsfout van ons, want de vallei dankt zijn naam aan de roze kleur van de rotsen. Dicht bij een uitgehakte kerk vinden we een klein winkeltje waar we een glas vers sinaasappelsap drinken. De vitamientjes gaan er wel in na zo'n lange wandeling.
Terug op de camping aangekomen doen de voetjes zeer maar we zijn een schitterende ervaring rijker.
Voor morgen hebben we een ballon vaart gepland boven dit prachtige gebied dus als we het overleven dan hebben we morgen praatjes te over.
Morgen meer nieuws van de drie motaards.

0 comments: